Het is als een ingebouwde klok, een maandelijkse cyclus: ik word wakker met het gevoel dat het weer tijd is voor een blog. Ik check de datum van de laatste blog, en ja hoor. Dus tijdens het tandenpoetsen vertel ik de allerliefste dat hij mijn laptop vandaag niet kan gebruiken, want ik wil een blog schrijven. Hij kijkt me een beetje verbaasd aan omdat ik spraakzamer ben dan normaal op de vroege ochtend. “Heb je iets te melden dan?”
Tja, weet ik veel, ik heb nooit echt wereld-veranderende dingen te melden, maar ik kan toch even vertellen dat ik weer terug ben in Spanje. Dat ik net weer een week in Nederland ben geweest. Dat we mama’s verjaardag uitbundig hebben gevierd met z’n allen en dat ik bingo’s en vooral valse bingo’s met bejaarden spelen heel grappig vind. In Nederland, waar ik me als een vegan gedraag en vraag of ik de courgette-soep ook zonder zalm kan krijgen. Terug in Valencia, waar ik bloedworst, konijn en lam eet in een TL-verlicht restaurant, waar op de tv een bloederige overval wordt getoond en waar we net een feestweek achter de rug hebben waar ze vuurwerk op de hoorns van de stieren binden.
Of iets vertellen over buren in Spanje, die het heel normaal vinden om van alles over de schutting te gooien en je verbaasd aankijken als je het niet leuk vindt dat ze een boomstronk op je regenpijp gooien. En dat we binnen zitten, waar ik schrijf aan mijn boek en constant advies van de allerliefste wil hebben, omdat het zo’n andere manier van schrijven is dan een blog. En dat ik een heerlijk herfstgevoel heb, want we hebben eindelijk regen. Mijn moestuin had het allang opgegeven, maar de bloemen gaan goed. En de pepers, die blijven maar komen. Ik heb ze in alle maten, kleuren en scherptes.
Hier kan de allerliefste dan weer iets over melden. Hij kookt graag met de pepers uit mijn moestuin. Hij blijft maar zeggen hoe geweldig hij ze vindt, vooral omdat hij verbaasd is over hoe spicy ze zijn. Ik blijf heel laconiek roepen ‘Tja, jij wilde hete pepers uit de tuin, u vraagt, wij draaien.” Hij gebruikt ze in ieder gerecht en geniet van de reacties als mensen schrikken wanneer de spicy smaak erin kickt. Dat hij na het snijden van de pepers vergeet, dat je diezelfde burning sensation ook aan je vingers hebt, als je gaat plassen of je lenzen uitdoet, vind ik dan weer leuk om te melden.
