Mijn navel

Ik lig wakker en terwijl ik naar het plafond lig te staren peuter ik in mijn navel, waarin een laagje olie staat. Ik heb een nieuw avondritueel waarbij ik castorolie in mijn navel smeer. Ik had gelezen dat de olie door de navel makkelijk opgenomen kon worden en goed zou zijn tegen allerlei darmproblemen, waaronder een opgeblazen buik en daar kan ik wel wat hulp bij gebruiken. Na één maaltijd lijk ik zwanger en voel de behoefte om mijn navel af te plakken, die er als een uitstekende deurbel op ligt.

Ik hoor mensen alweer zeggen, dat zal toch wel meevallen, maar mijn bolle navel is zelfs in Uruguay een issue geweest. Een badkledingmerk plaatste een foto van mij in een bikini van hun nieuwe collectie. Onder de post op social media ontstond een discussie over mijn navel. En ik kan je vertellen dat het heel verwarrend is als je leest dat er in Uruguay mensen zijn die zich afvragen waarom er een dopje op mijn navel was geplakt tijdens de shoot. Mijn vreemde bolle navel werd besproken aan de andere kant van de wereld en ze vroegen zich af of hij echt was of niet. 

Maar dit terzijde want ik lig wakker van iets anders, mijn boek. Mijn ‘kindje’ dat nu de wereld in geslingerd is. Ik denk aan de mensen, die nu mijn boek lezen en vraag me af bij welk hoofdstuk ze zijn. Ik pak mijn boek van het nachtkastje en lees een stukje mee uit hoofdstuk 9, als mijn vriendin zegt dat ze moeite had om het weg te leggen, maar daar is gebleven. Ineens is het niet alleen meer van mij en ga ik ook met andere ogen naar mijn boek kijken. Vooral omdat ik een interview heb gehad met een journaliste van De Telegraaf en besef dat vanaf 3 september, als het artikel gepubliceerd wordt in de krant het intieme van de lezers, die ik nu allemaal nog denk te kennen, zal veranderen. Dan is het boek echt out there.

Er zijn steeds meer mensen die het boek hebben gelezen en de eerste reacties stromen binnen. En dat is wel even wat anders dan een discussie over mijn navel ergens in Uruguay. Het is zo bijzonder dat mensen me vertellen wat het boek voor hen betekent. Om te horen wat het met ze gedaan heeft en dat ze naast het verdriet ook hard konden lachen om de humor en de eerlijkheid. Ze voelen de impact van de beslissing en het moment dat mama uit huis geplaatst wordt en ze laten me weten dat het boek ze aan het denken heeft gezet en dat dit goed is. Ik ben zo ontroerd en apetrots dat dit is gelukt. En daar ben ik zo blij mee, dat ik niet kan slapen, dus ik lees nog een stukje uit mijn boek en frunnik nog even aan mijn navel.

Lees een stukje uit mijn boek bij Bruna

Hier kun je ook je review achter laten, daar ben ik erg mee geholpen, dank je!