Scherven brengen geluk, dus deze week gaat een knaller worden. De stand is 3 glazen, 1 bord en een glazen potje met kralen. Mijn zweethandjes hebben wat moeite tijdens deze hitte om de spullen goed vast te houden. Op de stenen vloer spat alles uit elkaar in duizenden stukjes. Dat betekent als je een glas uit je handen laat vallen in de keuken, het ook verstandig is om de woonkamer en de slaapkamer maar meteen even te stofzuigen en te checken op glassplinters.
De fotoshoot van afgelopen week was ook heel sweaty. Het was weliswaar voor een beachwear-campagne, dus met weinig kleding, maar wel in de volle zon. En het was natuurlijk ook niet de bedoeling dat je tussendoor een bommetje in het zwembad maakte. We reden anderhalf uur naar het Zuiden op zoek naar een villa in de campo van Parcent. En dat betekent echt zoeken, google maps bestaat dan niet meer. Gelukkig was mijn vriendin een weekje bij mij en ik had bedacht dat we er een leuk dagje uit van zouden maken. We vinden de prachtige villa en we ontmoeten het team en het blijkt een compleet vrouwenteam te zijn. Girlpower uit Uruguay. Maar één man, de camera-man voor de (behind the scenes) storytelling. Dat lijkt misschien de droom van iedere man, maar hij had het zwaar. Als het woord cambiar = wisselen/omkleden werd geroepen, schoot hij elke keer alle kanten op. Overal vrouwen die zich aan het omkleden zijn, maakte hem heel ongemakkelijk. Met als resultaat dat hij keihard tegen een deur op liep. Ik voelde me wel op mijn gemak. Als ik voor de derde keer langs mijn vriendin loop om me om te kleden zeg ik al lacherig “Kijk de bikini’s worden steeds kleiner.”
Aan het einde van de dag wordt de shoot inderdaad verplaatst naar Cala Moraig, een prachtig rotsenstrand. De fotografe wil ons graag fotograferen in de grot terwijl de hoge golven op de rotsen slaan. Leuk idee, maar de rotsen waren heel glibberig en de zee was wel erg wild. Toen bleek dat ik geen berggeit ben. Ik had het zelf nog niet in de gaten dat het zo duidelijk was, maar iedereen begon zich ineens om mij te bekommeren. Op de foto’s zag ik later ook wel dat ik als een angstig vogeltje me overal aan vastklampte als we even moesten wachten. Er werd constant aan mij gevraagd of ik oké was en vertelt dat het niet lang meer zou duren. En het ergste, iedereen was bezig om mij over de rotsen heen te helpen. Handen werden uitgestoken, routes voor oudere dames uitgestippeld, slippers omgewisseld en zelfs mijn billen (met een klein driehoekje stof ertussen) werden omhooggeduwd om op een rots boven ons te komen, terwijl de andere modellen als jonge geitjes voorbij huppelden.
Ik was vergeten hoe heet het hier kan zijn, maar je leert je ontspannen en het over je heen te laten komen. Je zweet je suf de hele dag. Maar het went echt. Zo begroet ik nu dus ook gewoon bekenden met twee kussen terwijl iedereen klam en sweaty is. In het begin vond ik het vies en werd ik nog weleens uitgelachen omdat ik me verontschuldigde voor mijn klamme toestand en niet wilde kussen. Spanjaarden vinden het normaal dat je een beetje sweaty bent en naar knoflook stinkt.
Alleen s’ nachts wil het nog niet wennen. Wij hebben geen airco en een goeie nachtrust wordt lastig als het 30 graden blijft. Dus hebben we het trucje bedacht om eerst te gaan zwemmen en dan niet af te drogen en in je blootje tussen de drie ventilatoren te gaan liggen als twee aangespoelde walvissen, het helpt even. Overdag wil je eigenlijk ook het liefst geen kleren aan hebben. Nudisme ligt op de loer. Vooral een bh is een regelrechte marteling. Ik begreep dan ook meteen de vrouw die ik sprak op een terras in Valencia toen ze zei dat ze gek werd van bh’s dragen in de hitte. Haar dochter in Engeland had haar een uitnodiging voor de bruiloft gestuurd met het verzoek: ‘mam, je mag komen, maar je moet wel een bh dragen.’
Ik ben zo dankbaar voor jullie overweldigende steun!
Onder mijn vorige blog plaatste ik een enquete. Ik vroeg jullie hoe jullie het zouden vinden als ik meer over mijn leven en mezelf zou gaan delen, tegen een kleine vergoeding. Ik ben overspoeld met positieve reacties en heb ook veel goede tips gekregen, heel veel dank hiervoor! Ik was eerlijk gezegd een beetje beduusd. Het is een enorme stimulans om door te gaan en meer energie te steken in mijn online activiteiten.
Mijn aanvankelijke idee (betalen voor een abonnement) laat ik voor nu even los en ik ga mijn volgers een eenmalige speciale collectie aanbieden. Armbanden die ik speciaal voor dit doel heb gemaakt. Voor €10,- ontvang je een echte LolaCato armband. Kies welk kleur jij mooi vindt!
Jullie zouden me er enorm mee helpen door veel te bestellen. Ik wil graag een e-book schrijven. Daarin ga ik mijn blogs verwerken en zal ik ook aanvullen met nieuwe verhalen. Verder kunnen jullie altijd de laatste twee blogs lezen, die blijven openbaar. Ik heb er zoveel zin in! Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte. En laat vooral een reactie achter, ik ben heel benieuwd. Dank jullie wel alvast voor jullie steun!
Klik hieronder op de link om naar de speciale collectie te gaan